Τρίτη 1 Οκτωβρίου 2013

Προσφυγή στο ΣτΕ για το κλείσιμο νοσοκομείων και τη διαθεσιμότητα

                                                                                  
Ακύρωση των υπουργικών αποφάσεων
που βάζουν λουκέτο σε νοσοκομεία
και θέτουν σε διαθεσιμότητα 1815 υγειονομικούς υπαλλήλους και γιατρούς,
 ζητά με προσφυγή της στο Συμβούλιο της Επικρατείας η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ),
 την ίδια ώρα που 2,5 εκατ. πολιτών δεν έχουν πρόσβαση στην δημόσια υγεία και τους αναγκάζει να πληρώσουν εισιτήριο 30 ευρώ
. Η Ομοσπονδία επισημαίνει ότι με τις εν λόγω υπουργικές αποφάσεις
 "κατέβηκαν "ρολά" σε οκτώ νοσοκομεία της Αττικής και της Θεσσαλονίκης
και εκδίδονται νέοι Οργανισμοί στα νοσοκομεία με κατάργηση 770 τμημάτων, χιλιάδων κλινών και οργανικών θέσεων,
σε περίοδο μάλιστα που το Δημόσιο Σύστημα Υγείας το έχουν ανάγκη περισσότερο από ποτέ οι πολίτες της χώρας".
Παράλληλα, η Ομοσπονδία επισημαίνει ότι με βάση έρευνες, που έχουν γίνει, τα στοιχεία δείχνουν ότι 2,5 εκατ. πολίτες είναι ανασφάλιστοι και δεν έχουν πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας
.
 Η ΠΟΕΔΗΝ καταγγέλλει ότι
αντί να εξασφαλιστεί δωρεάν πρόσβαση στις υπηρεσίες για τους χρήστες, η κυβέρνηση θεσμοθετεί το ένα χαράτσι μετά το άλλο (5 ευρώ για εξέταση στα εξωτερικά ιατρεία, 25 ευρώ για εισαγωγή)
 και δραστικά συρρικνώνει, υποχρηματοδοτεί τις λειτουργούσες Υπηρεσίες Υγείας. -

Τρίτη 16 Απριλίου 2013

Για τις σχεδιαζόμενες μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων


Επιτροπή Πολιτικού Σχεδιασμού

Ομάδα Τεκμηρίωσης

Δευτέρα, 15 Απριλίου  2013

 

Σε προηγούμενο σημείωμα για τις σχεδιαζόμενες απολύσεις στον δημόσιο τομέα τεκμηριώσαμε: (α) Ότι παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις του αρμόδιου υπουργού και άλλων κυβερνητικών στελεχών, οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων όχι μόνο σχεδιάζονται από συγκυβέρνηση και τρόικα αλλά και ότι  οι σχεδιασμοί αυτοί έχουν ενσωματωθεί ως δέσμευση στο τρίτο μνημόνιο που ψηφίστηκε με ένα άρθρο τον περασμένο Νοέμβριο, (β) τους βασικούς λόγους για τους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ διαφωνεί με τις απολύσεις των εργαζόμενων στον δημόσιο τομέα (πχ θα επιδεινωθεί η ήδη εφιαλτική ανεργία καθώς οι απολύσεις αυτές θα οδηγήσουν σε λουκέτο και κάμποσες χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις, θα επιδεινωθεί η ανθρωπιστική κρίση καθώς οι οικογένειες των απολυμένων θα χάσουν ενδεχομένως το μοναδικό τους εισόδημα, θα επιδεινωθεί η λειτουργία της δημόσιας διοίκησης, των νοσοκομείων, των σχολίων και των ασφαλιστικών ταμείων και μάλιστα αυτό θα συμβεί σε μια περίοδο όπου εξαιτίας της κρίσης οι ανάγκες για δημόσιες υπηρεσίες πολλαπλασιάζονται).  Έπειτα από τις τελευταίες εξελίξεις για το ζήτημα αυτό, είναι απαραίτητο να επισημάνουμε τα εξής:

--1. Επιβεβαιώθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ για τις σχεδιαζόμενες μαζικές απολύσεις στο δημόσιο. Δυστυχώς οι τελευταίες εξελίξεις επιβεβαιώνουν τον ΣΥΡΙΖΑ και διαψεύδουν όσους από την κυβέρνηση δήλωναν ότι δεν πρόκειται να γίνουν απολύσεις:  η συγκυβέρνηση, κατόπιν της αδιάλλακτης στάσης της τρόικας για τήρηση των μνημονιακών δεσμεύσεων, συμφώνησε σε 15.000 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων το 2013 και 2014, καθώς και για το παρκάρισμα (προς απόλυση) μερικών ακόμη χιλιάδων εργαζόμενων στα προγράμματα «κινητικότητας» (ή όπως αλλιώς τα ονομάσουν). Τι έχουν να πουν τώρα όσοι το προηγούμενο διάστημα καθύβριζαν τον ΣΥΡΙΖΑ ότι τρομοκρατεί τους εργαζόμενους και παραπλανεί τους πολίτες; Τι έχουν να πουν όσοι παραπληροφορούσαν εσκεμμένα την ελληνική κοινωνία εστιάζοντας το ζήτημα στους «επίορκους» (που είναι ζήτημα αν υπερβαίνουν τα 1.000 άτομα); Γιατί όλοι αυτοί κατασυκοφαντούσαν τον δημόσιο τομέα και τους εργαζόμενους εκεί; Ποιες σκοπιμότητες εξυπηρετούσαν;     

--2.  Παρά το ότι έχουν ήδη καταστραφεί κάμποσες χιλιάδες θέσεις εργασίας στο δημόσιο, υπάρχει ψηφισμένος μνημονιακός νόμος ο οποίος αξιώνει, μέσα στην επόμενη τετραετία [2013-1016], την καταστροφή επιπλέον 80.000 περίπου θέσεων εργασίας στον δημόσιο τομέα!  Ό,τι και να λέει η συγκυβέρνηση και οι υποστηριχτές της η αλήθεια για τους συναφείς σχεδιασμούς αποτυπώνεται στον παρακάτω πίνακα που αποτελεί μέρος του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-6 που ψηφίστηκε τον περασμένο Νοέμβριο ως μέρος του ενός άρθρου, του τρίτου μνημονίου.  Πράγματι, από τον παρακάτω πίνακα προκύπτει ότι την τετραετία [2013-2016] σχεδιάζονται περίπου 95.000 αποχωρήσεις (κάποιες από αυτές αφορούν απολύσεις) και περίπου 15.000 προσλήψεις, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι καταστρέφονται 80.000 θέσεις εργασίας στον δημόσιο τομέα, παρόλο που ήδη τα προηγούμενα μνημονιακά χρόνια καταστράφηκαν κάμποσες χιλιάδες θέσεις και παρόλο που εξαιτίας της πολυεπίπεδης κρίσης η ανάγκη για έναν ισχυρό δημόσιο τομέα είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Τα στοιχεία του παρακάτω πίνακα καταδεικνύουν επίσης τα εξής: 


--2α. Τη στιγμή που σήμερα στα δημοσία νοσοκομεία υπάρχουν δραματικές ελλείψεις προσωπικού, με αποτέλεσμα π.χ. να αντιστοιχεί μία νοσηλεύτρια για 40 νοσηλευόμενους και οι μονάδες εντατικής θεραπείας να μένουν κλειστές (με μακάβριες επιπτώσεις), συγκυβέρνηση και τρόικα έχουν συναποφασίσει για την επόμενη τετραετία μείωση του προσωπικού στα νοσοκομεία κατά περισσότερο από 8.000 άτομα! Αντίστοιχοι είναι οι σχεδιασμοί για τους οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης (σχεδιάζεται επιπλέον των προηγούμενων χρόνων μείωση προσωπικού κατά πάνω από 3.000 εργαζόμενους) παρόλο που οι ουρές στα ασφαλιστικά ταμεία παραπέμπουν σε τριτοκοσμική χώρα και ο χρόνος για έκδοση σύνταξης υπερβαίνει τα δύο χρόνια! Επαναλαμβάνουμε ότι η απόφαση συγκυβέρνησης και τρόικας να καταστρέψουν δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας στον δημόσιο τομέα δεν αποσκοπεί στην υπαρκτή ανάγκη ανασυγκρότησης του τομέα αυτού αλλά εντάσσεται στην στρατηγική επιλογή των κυρίαρχων δυνάμεων (ακόμη και την περίοδο πριν από το μνημόνιο) για την απαξίωση και αποδυνάμωση του δημόσιου τομέα χάριν του ιδιωτικού. Το γεγονός ότι αυτή η στρατηγική αποδυνάμωσης του δημόσιου προωθείται επιθετικότερα σήμερα, παρά τις αυξημένες κοινωνικές ανάγκες εξαιτίας της κρίσης, καταδεικνύει πέρα πάσης αμφιβολίας το απάνθρωπο και αποκρουστικό πρόσωπο της μνημονιακής πολιτικής και των δυνάμεων που την υπηρετούν.    

--2β. Τα στοιχεία του παραπάνω πίνακα φανερώνουν τα γελοία ψεύδη της μνημονιακής συγκυβέρνησης και των υποστηριχτών της, όπως για παράδειγμα: (α) το ότι οι 15.000 απολύσεις του 2013/14 θα συνοδευτούν από ισάριθμες προσλήψεις ενώ η αλήθεια είναι ότι 15.000 είναι όλες κι όλες οι σχεδιαζόμενες προσλήψεις μέχρι και το 2016, (β) ότι οι απολύσεις στο δημόσιο θα βοηθήσουν τους ανέργους ενώ η αλήθεια είναι ότι θα προσθέσουν κάμποσες χιλιάδες νέους άνεργους (είτε άμεσα είτε έμμεσα) και θα καταστρέψουν και επιπλέον 80.000 θέσεις εργασίας, (γ) ότι θα βελτιωθεί η ποιότητα της δημόσιας διοίκησης και των δημόσιων υπηρεσιών, ότι έτσι φτιάχνεται «ένα σύγχρονο κράτος στην υπηρεσία του πολίτη», ενώ η αλήθεια είναι ότι η μαζική καταστροφή θέσεων εργασίας στον δημόσιο τομέα δεν μπορεί παρά να επιταχύνει τις παρούσες, και ορατές δια γυμνού οφθαλμού και σε όλα τα επίπεδα, διαδικασίες αποσύνθεσης του δημόσιου τομέα, (δ) ότι οι απολύσεις θα γίνουν με αξιοκρατία ενώ η αλήθεια είναι ότι αφενός ο αριθμός τους είναι προαποφασισμένος με βάση τον σχεδιασμό του παραπάνω πίνακα και αφετέρου θα χρησιμοποιηθούν ως νέο πεδίο εκβιασμών και πελατειακών σχέσεων από τις πολιτικές δυνάμεις που υπήρξαν πρωτομάστορες τέτοιων πρακτικών.   

--3. Με τις απολύσεις οι μνημονιακοί επιδιώκουν πράγματι να σπάσουνε ένα «ταμπού»: το «ταμπού» της προστασίας που παρέχει το σύνταγμα στους πολίτες! Το δημοσιονομικό όφελος που προκύπτει από τις σχεδιαζόμενες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων είναι μηδαμινό ή ακόμη και αρνητικό αν συνυπολογίσει κανείς τις επιπτώσεις από τις απώλειες των ασφαλιστικών ταμείων, την εμβάθυνση της ύφεσης και την παραπέρα άνοδο της ήδη εφιαλτικής ανεργίας. Η επιθετική επιδίωξη της εφαρμογής του μέτρου των μαζικών απολύσεων στο δημόσιο παρά την μηδαμινή ή ακόμη και αρνητική δημοσιονομική επίπτωση καταδεικνύει ότι τα πραγματικά επιδιωκόμενα εν προκειμένω δεν έχουν σχέση με τη βελτίωση των δημόσιων οικονομικών. Τα πραγματικά επιδιωκόμενα είναι αφενός η παραπέρα απαξίωση του δημόσιου τομέα χάριν των ιδιωτικών συμφερόντων (πχ στον τομέα της υγείας και της ασφάλισης) και αφετέρου η ευθεία αμφισβήτηση της προστασίας που το Σύνταγμα παρέχει στους πολίτες, εν προκειμένω στους δημόσιους υπαλλήλους. Το Σύνταγμα της Ελλάδας είναι ο πραγματικός στόχος των σχεδιαζόμενων μαζικών απολύσεων στον δημόσιο τομέα. Το πραγματικό επιδιωκόμενο είναι να αποδεχτούν οι πολίτες ότι το Σύνταγμα δεν μπορεί πλέον να παρέχει καμία προστασία απέναντι στις ορέξεις των ισχυρών. Το Σύνταγμα είναι το «ταμπού» που βρίσκεται στο στόχαστρο των μνημονιακών, και αυτό ισχύει όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπως πχ η Πορτογαλία (βλέπε πρόσφατες αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου και την παράκαμψή τους από κυβέρνηση και τρόικα). Υπενθυμίζουμε ότι όταν ο κ. Πάγκαλος έθεσε το ζήτημα των απολύσεων στο δημόσιο πρώτη φορά στη δημόσια συζήτηση το 2010, τόσο ο κ. Μανιτάκης όσο και ο κ. Κουβέλης με παρεμβάσεις τους στην εφημερίδα Η ΑΥΓΗ είχαν απορρίψει τις απολύσεις αυτές ως αντισυνταγματικές.

--4. Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει ότι ενόψει της πολύπλευρης κρίσης στην οποία έχει οδηγήσει η καταστροφική πολιτική των μνημονίων, ο δημόσιος τομέας είναι απολύτως απαραίτητο να ανασυγκροτηθεί, να εκδημοκρατιστεί και να ενισχυθεί ώστε αφενός να καλύψει τις αυξανόμενες κοινωνικές ανάγκες και αφετέρου να αποτελέσει εργαλείο για την ανασυγκρότηση και ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Απέναντι στους μνημονιακούς σχεδιασμούς για παραπέρα αποδιοργάνωση της δημόσιας διοίκησης και αποσύνθεση του δημόσιου τομέα της οικονομίας, ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει τη δημοκρατικής ανασύνταξη της διοίκησης και την ενίσχυση του δημόσιου τομέα ως μέρος ενός ευρύτερου προγράμματος   κοινωνικής και οικονομικής ανασυγκρότησης. Η ανασύνταξη και ενίσχυση του δημόσιου τομέα αποτελεί, μαζί με την αναπτυξιακή αναδιανομή του πλούτου και τον εκδημοκρατισμό του πολιτικού συστήματος, βασική προϋπόθεση για την κάλυψη των κατεπειγουσών κοινωνικών αναγκών και την έξοδο της χώρας μας από την κρίση.

Γιατί είμαστε αντίθετοι με τις απολύσεις στο Δημόσιο;

You are here:HomeΕρωτήσεις-Απαντήσεις› Γιατί είμαστε αντίθετοι με τις απολύσεις στο Δημόσιο;

 

web71)Για ποιους λόγους η διαθεσιμότητα ισοδυναμεί με απόλυση
Απέναντι στην κυβερνητική προπαγάνδα ότι η διαθεσιμότητα / κινητικότητα δεν συνιστά απόλυση προτάσσουμε την κοινή λογική και το τι ακριβώς ψήφισαν στο “μνημόνιο 3″.
(α) Κοινή Λογική : Όταν σε όλα τα Υπουργεία τα προτεινόμενα οργανογράμματα προβλέπουν μείωση των δομών και των οργανικών θέσεων από 30% έως 60%, όταν σχεδιάζονται και υλοποιούνται συγχωνεύσεις και κλείσιμο σχολείων, ΑΕΙ, ΤΕΙ, νοσοκομείων, κέντρων υγείας, εφοριών κ.λπ. είναι πρακτικά αδύνατο να απορροφηθεί η συντριπτική πλειοψηφία των υπαλλήλων που θα μπουν σε διαθεσιμότητα. Μόνο ένας πολύ μικρός αριθμός υπαλλήλων θα μπορέσει απορροφηθεί, αφού όταν μειώνονται οι οργανικές θέσεις παντού είναι πρακτικά αδύνατο να απορροφηθούν οι περισσότεροι εργαζόμενοι. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικές από τις αναδιοργανώσεις-μειώσεις οργανικών θέσεων που έχουν εγκριθεί: στο υπουργείο Εργασίας: μείωση κατά 37%, στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης: η μείωση φθάνει το 58%, στο υπουργείο Δικαιοσύνης: μείωση κατά 28%.
(β) Τι έχουν ψηφίσει στον Μνημόνιο-3: Εκεί, μεταξύ άλλων, διαβάζουμε τα εξής,

Η Κυβέρνηση θα τοποθετήσει 25.000 κυβερνητικούς υπαλλήλους στο σχέδιο κινητικότητας το 2013, εκ των οποίων τους μισούς έως τα μέσα του 2013. Το κυβερνητικό σχέδιο κινητικότητας, με βάση το οποίο το μετακινούμενο προσωπικό μπορεί να παραμείνει έως ένα χρόνο με μειωμένο μισθό (υποκαθιστώντας τις αποζημιώσεις απολύσεων), ενώ βρίσκεται στην διαδικασία αναζήτησης νέας εργασίας και επανεκπαίδευσης, θα βοηθήσει την μετάβαση μεταξύ θέσεων εργασίας, προς τον ιδιωτικό τομέα εάν είναι αναγκαίο.
Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι: (ι) το προσωπικό που μετακινείται στο «σχέδιο κινητικότητας» έχει απολυθεί και γι’ αυτό και λαμβάνει τον μειωμένο μισθό που υποκαθιστά την «αποζημίωση απολύσεων», (ιι) το προσωπικό αυτό (ως απολυμένο που είναι) «βρίσκεται σε διαδικασία αναζήτησης νέας εργασίας και επανεκπαίδευσης», (ιιι) το προσωπικό αυτό, «εάν είναι αναγκαίο», δηλαδή εάν δεν βρει εργασίας στον δημόσιο τομέα (που είναι το πιθανότερο να συμβεί εξαιτίας των προαναφερθέντων μειώσεων στις θέσεις), ρητά και κατηγορηματικά αναφέρεται ότι θα μεταβεί «προς τον ιδιωτικό τομέα».
Εάν αυτό δεν είναι απόλυση, τότε τι είναι;
2) Γιατί είμαστε ενάντια στις απολύσεις στον δημόσιο τομέα;
(α) Οι απολύσεις οξύνουν την ανθρωπιστική κρίση.
Η ανεργία έχει φτάσει σε εφιαλτικά επίπεδα. Η επίσημη τον Νοέμβριο 2012 ήταν 27% (πάνω από 1,3 εκαττομ. άτομα). Συγκλίνουσες εκτιμήσεις (ΚΕΠΕ, ΙΝΕ-ΓΣΕΕ) για το 2013 υπολογίζουν την επίσημη ανεργία πάνω από 30% και την πραγματική σε ύψος που θα προσεγγίζει τα 2 εκατομ. άτομα. Οι σχεδιαζόμενες απολύσεις στο δημόσιο θα επιδεινώσουν αυτή την απαράδεκτη κοινωνική κατάσταση τόσο άμεσα όσο κυρίως έμμεσα αφού θα μειωθεί κι άλλο η ζήτηση με αποτέλεσμα ακόμη περισσότερα λουκέτα σε αυτά που θα προκαλέσουν τα υπόλοιπα υφεσιακά μνημονιακά μέτρα του 2013. Επιπλέον, θα χαθεί ένας σημαντικός πόρος που συμβάλει στην αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης που έχουν προκαλέσει τα μνημόνια, και που το επόμενο διάστημα αναμένεται να οξυνθεί.
(β) Οι απολύσεις όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν τα υπαρκτά προβλήματα του δημόσιου, αλλά, απεναντίας, τα επιδεινώνουν, διότι ο πραγματικός τους στόχος είναι η αποδυνάμωση του δημόσιου τομέα χάριν ιδιωτικών συμφερόντων.
Το πρόβλημα του ελληνικού δημοσίου δεν είναι ότι είναι «υπέρογκο». Αυτό δεν προκύπτει ούτε από τον συνολικό αριθμό εργαζόμενων εκεί ούτε από το ύψος των δημόσιων δαπανών, αφού και τα δύο αυτά μεγέθη κινούνται στα επίπεδα των μέσω όρων της Ευρώπης, παρόλο που η γεωγραφική δομή της Ελλάδας (πχ τα νησιά) θα δικαιολογούσαν ακόμη και υψηλότερα επίπεδα. Το πρόβλημα του δημοσίου είναι ο αναποτελεσματικός τρόπος οργάνωσής του (αυτό το παραδέχονται μέχρι και εκθέσεις του ΙΟΒΕ). Οι μνημονιακές απολύσεις, επομένως, δεν έχουν στόχο την βελτίωση του δημόσιου τομέα αλλά την αποδυνάμωσή του χάριν ιδιωτικών συμφερόντων. Οι πολιτικές δυνάμεις όταν δημιουργούσαν τον σημερινό αναποτελεσματικό δημόσιο τομέα δεν έκαναν «λάθος», αλλά εξυπηρετούσαν επιμέρους ιδιωτικά συμφέροντα. Το ίδιο πράττουν και σήμερα με τις σχεδιαζόμενες απολύσεις (και άρα την περαιτέρω αποδυνάμωση του δημόσιου τομέα).
(γ) Οι απολύσεις αποδυναμώνουν τον δημόσιο τομέα σε μια περίοδο που, ακριβώς εξαιτίας της πολυεπίπεδης κρίσης ο τομέας αυτός θα έπρεπε να ισχυροποιείται.
Χωρίς ισχυρό δημόσιο τομέα η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής, κοινωνικής και οικονομικής κρίσης που δημιούργησαν τα μνημόνια είναι αδύνατη. Η ελληνική κοινωνία σήμερα έχει περισσότερο από ποτέ άλλοτε στην ιστορία της (με εξαίρεση ίσως μεταπολεμικές περιόδους) ανάγκη από ισχυρό δημόσιο σύστημα υγείας και κοινωνικής ασφάλισης και προστασίας των ανέργων, από ισχυρό δημόσιο σύστημα παιδείας, από επαρκώς στελεχωμένο και αποτελεσματικό σύστημα δημόσιας διοίκησης, από ισχυρούς Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, από ισχυρές δημόσιες τράπεζες και άλλες δημόσιες επιχειρήσεις (ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, ύδρευση κλπ) τα οποία θα είναι ικανά αφενός να αντιμετωπίζουν με επάρκεια τα οξυμένα κοινωνικά προβλήματα και αφετέρου θα συμβάλουν ενεργά στις αναγκαίες προσπάθειες ανάκαμψης και ανάπτυξης της οικονομίας.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το εξής: η συντελούμενη σήμερα εξαιτίας του μνημονίου διάλυση δημόσιων υποδομών είναι τέτοιας έκτασης, πχ σε πάρα πολλά νησιά, ώστε υπονομεύεται άμεσα η δυνατότητα παροχής στοιχειωδών τουριστικών υπηρεσιών, δηλαδή υπονομεύεται μια σημαντική πλουτοπαραγωγική δυνατότητα. Αυτό δεν το λέμε μόνο εμείς αλλά και κάτοικοι των περιοχών αυτών που δεν ανήκουν στο χώρο μας.
Επιτροπή Πολιτικού Σχεδιασμού

Η Πολιτική Απόφαση Κεντρικής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και τα ψηφίσματα

 


Ημερομηνία: 15/04/2013 17:11
Από τη συνεδρίαση 13-14 Απριλίου
Όλο το προηγούμενο διάστημα η τρικομματική κυβέρνηση (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) συνέχισε το καταστροφικό της έργο με αποτέλεσμα η κοινωνία να ζει πλέον σε συνθήκες εντεινόμενης ανθρωπιστικής κρίσης που ακολουθείτε από μια υφέρπουσα κατάσταση δημοκρατικής εκτροπής. Ταυτόχρονα μια σειρά από κινητοποιήσεις και γεγονότα όπως οι κινητοποιήσεις των αγροτών, οι εργατικές κινητοποιήσεις αλλά και οι πολύμορφες αντιστάσεις, οι μεγάλες κινητοποιήσεις ενάντια στο σχέδιο Αθηνά που αγκάλιασαν όχι μόνο τους σπουδαστές αλλά και τον λαό της κάθε περιοχής, οι εξελίξεις στη Χαλκιδική που έφεραν σε πανελλαδικό προσκήνιο το ζήτημα των μεταλλείων χρυσού, το συνέδριο της ΓΣΕΕ, οι εξελίξεις στην επιτροπή για τη λίστα Λαγκάρντ κ.α. σημάδεψαν την περίοδο.
Αναμφισβήτητα όμως οι εξελίξεις στην Κύπρο ήταν το κορυφαίο γεγονός.
Στην προηγούμενη απόφαση της Κ.Ε. (6/2/2013) τονίζαμε την ένταση της επίθεσης των δυνάμεων του νεοφιλελευθερισμού, με ηγεμονικό τον ρόλο της γερμανικής κυβέρνησης και την επιχείρηση μιας συντηρητικής ανασυγκρότησης της ΕΕ με θύματα όχι μόνο τις χώρες του νότου αλλά και τους εργαζόμενους του Βορρά. Ακόμα είχαμε σημειώσει πως αυτή η συντηρητική επίθεση δεν αφορά μόνο την σφαίρα της οικονομίας αλλά και εκείνη της πολιτικής και της δημοκρατίας. Η Κυπριακή τραγωδία, επιβεβαιώνει με δραματικό τρόπο αυτές τις εκτιμήσεις.
Οι εξελίξεις στην Κύπρο σηματοδοτούν την νέα φάση της στρατηγικής των ηγετικών κύκλων της Ε.Ε. και ειδικότερα της Ευρωζώνης, που μοιάζουν εγκλωβισμένοι στον πόλεμο που έχουν κηρύξει απέναντι στους λαούς και ψάχνουν την έξοδο μέσα από την ακόμα σφοδρότερη επίθεση, κάθε φορά με νέα ακόμα πιο εγκληματικά όπλα. Θα μπορούσαμε χωρίς υπερβολή να πούμε πως βιώνουμε την πολεμική φάση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού.
Στη πολιτική της άγριας λιτότητας, της κατεδάφισης των κοινωνικών δικαιωμάτων, του ξεπουλήματος δημόσιου πλούτου, της απαλλοτρίωσης των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της παράκαμψης της δημοκρατίας, προστίθεται το «κούρεμα» των καταθέσεων ως απαίτηση – διαταγή των δανειστών για την αποπληρωμή των χρεών.
Στη Κύπρο βλέπουμε την πιο καθαρή και επιθετική μορφή του κουρέματος καταθέσεων, ωστόσο και άλλες παραλλαγές δοκιμάζονται. Πρόκειται για μια εκβιαστική πολιτική που αποκαθηλώνει, πέραν των άλλων, και την κυρίαρχη αφήγηση συγκρότησης της Ε.Ε., ως χώρου «σταθερότητας και ασφάλειας», ενώ συγχρόνως αναλαμβάνει την ευθύνη μιας γενικευμένης αποσταθεροποίησης των χωρών του Νότου, αλλά και κάθε χώρας που βρίσκεται εκτεθειμένη απέναντι στον «μπαμπούλα» του χρέους. Ασφάλεια από εδώ και στο εξής θα υπάρχει μόνο στις μητροπόλεις της «αυτοκρατορίας», μοιάζουν να λένε σε μερίδες του κεφαλαίου που δοκίμαζαν τα κέρδη στην περιφέρεια, οι ηγέτες της ευρωπαϊκής πολιτικής ελίτ, ξεχνώντας πως μέσα στον πόλεμο η ασφάλεια εξαφανίζεται ακόμα και στα πιο οχυρωμένα κάστρα.
Ο λαός της Κύπρου γίνεται το πειραματόζωο αυτής της στρατηγικής, ενώ είναι σαφές πως οι αποφάσεις του EUROGROUP έχουν και χαρακτήρα παραδειγματικής τιμωρίας, ώστε να λειτουργήσουν ως φόβητρο απέναντι σε κάθε λαό, που θέλει να τολμήσει το ΌΧΙ, που είναι έτοιμος να υιοθετήσει πολιτικές ανταγωνιστικές απέναντι στα μνημόνια και την στρατηγική της λιτότητας. Χρειάζεται πάντως να τονίσουμε πως πολλές φορές ο εκβιασμός δεν είναι μόνο φόβος για τον εκβιαζόμενο, αλλά δείχνει και τον φόβο του εκβιαστή, που πολλές φορές τον οδηγεί και στην αυτοπαγίδευσή του.
Η τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά, ακολουθώντας ως ο επιμελέστερος μαθητής τα κελεύσματα των πολιτικών εκπροσώπων του ευρωπαϊκού, κυρίως χρηματοπιστωτικού, κεφαλαίου, εξαφανίστηκε την περίοδο του δράματος της διαπραγμάτευσης, ψήφισε σιωπηλά και υπάκουα κάθε καταστροφική λύση και σχεδόν ευχαριστημένη με την τιμωρία του κυπριακού λαού προσπάθησε από την επόμενη μέρα να σπείρει το φόβο, καλώντας σε συντεταγμένη υπακοή στις επιταγές και επιλογές του διεθνούς και εγχώριου κεφαλαίου, υποδεικνύοντας τον δρόμο του «νεοφιλελεύθερου ρεαλισμού».
Από την άλλη μεριά ο ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ εκδήλωσε τη μέγιστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη στον Κυπριακό λαό.
  • Εγκάλεσε την κυβέρνηση Σαμαρά για την συμπαράταξη της με την «τροϊκανή πολιτική»
  • Κάλεσε αμέσως τον ελληνικό λαό να σταθεί στο πλάι της Κύπρου και του λαού της.
  • Διοργάνωσε καμπάνια με σύνθημα «η Κύπρος δεν είναι μόνη» εκδίδοντας υλικό και διοργανώνοντας συγκεντρώσεις αλληλεγγύης.
  • Έστειλε αντιπροσωπεία στη Κύπρο ώστε να έχουμε την εγκυρότερη πληροφόρηση αλλά και για να μεταφέρει εμπειρίες και σκέψεις.
  • Βρέθηκε σε διαρκή επαφή με το ΑΚΕΛ και άλλες πολιτικές δυνάμεις στη Κύπρο.
  • Έως την τελευταία στιγμή, προ της λήψης απόφασης, έκανε προτάσεις που αμφισβητούσαν το υφιστάμενο πλαίσιο, έδιναν χρόνο διαπραγμάτευσης και συγχρόνως αποκάλυπταν τον ρόλο της κυβέρνησης Σαμαρά που ενσυνείδητα επιζητούσε και συνέπραττε σε «λύσεις» οι οποίες με μαθηματική ακρίβεια οδηγούν στην καταστροφή.

Τα γεγονότα στην Κύπρο όμως δεν αφορούν μόνο το πεδίο των οικονομικών αποφάσεων της Ευρωζώνης αλλά φανέρωσαν και προϋπάρχοντα ευρύτερα γεωστρατηγικά σχέδια, που αφορούν στην καίρια θέση της χώρας στην Αν. Μεσόγειο και στον ορυκτό της πλούτο. Με δεδομένο την συσσώρευση αντιτιθέμενων συμφερόντων στην περιοχή οφείλουμε σαν ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ όχι απλά να παρακολουθούμε τις εξελίξεις, αλλά να αξιοποιήσουμε όλες τις δυνατότητες για την διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου αλλά και της ειρήνης και της δικαιοσύνης στην ευρύτερη περιοχή.
Η υπεράσπιση της Κυπριακής δημοκρατίας αποτελεί πρώτιστο καθήκον όχι μόνο για τους Κύπριους (Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους), όχι μόνο για τους Έλληνες, αλλά και για όλους τους λαούς της Ευρώπης. Είναι ζήτημα αρχών και αλληλεγγύης η ανατροπή των κατοχικών δεδομένων στην Κύπρο σε συνδυασμό με την αποτροπή της εν εξελίξει προσπάθειας κατάλυσης της οικονομικής της ανεξαρτησίας και αυτά αποτελούν μείζονα προτάγματα και για τον ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ.
Δύο κρίσιμα συμπεράσματα και μια υπόσχεση για το μέλλον
Σε μεγάλο βαθμό η Κύπρος και η Ελλάδα αντιμετωπίζουν, κοινά προβλήματα, ίδιους κινδύνους, ίδιες καταστροφικές πολιτικές, και αποτέλεσαν, με διαφορά χρόνου, δύο «πειραματόζωα» στις μνημονιακές πολιτικές και στους γεωστρατηγικούς ανταγωνισμούς. Από την έως τώρα εξέλιξη της κατάστασης στη Κύπρο μπορούμε με σχετική ασφάλεια να εξάγουμε δύο συμπεράσματα:
α. Μια κυβέρνηση, όπως αυτή του Αναστασιάδη, που ακολουθεί το νεοφιλελεύθερο υπόδειγμα, υπακούει στα κελεύσματα της, υπό Γερμανική ηγεμονία, ευρωπαϊκής πολιτικής ηγεσίας, μια κυβέρνηση του ΝΑΙ, ούτε θέλει, ούτε μπορεί να διαχειριστεί και να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αντίκρουση των εκβιαστικών πολιτικών, δεν μπορεί να δώσει ουσιαστικό περιεχόμενο στο ΟΧΙ του Κυπριακού αλλά και κάθε λαού και κοινοβουλίου. Γιατί κάθε τέτοια μάχη, είναι μάχη που οδηγεί στην επιβίωση του μοντέλου του φόβου ή στην δυνατότητα αμφισβήτησης και στην ελπίδας για χάραξη νέων δρόμων δικαιοσύνης και δημοκρατίας. Γιατί αν μία φορά ηττηθούν οι «ισχυροί» τότε μπορούν να ηττηθούν ξανά και αυτό μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους λαούς.
Άρα μια κυβέρνηση για να δώσει αυτή την μάχη πρέπει να είναι αποφασισμένη να αμφισβητήσει την σημερινή τάξη πραγμάτων, πρέπει να έχει εκλεγεί με ένα τέτοιο πρόγραμμα μάχης και κυρίως πρέπει να νιώθει υπόλογη στα συμφέροντα του λαού της, πρέπει να θεωρεί τον λαό της αλλά και τους άλλους λαούς και τους εργαζόμενους της Ευρώπης που υποφέρουν από την ίδια πολιτική ως τον βασικό της σύμμαχο, ως το πιο ισχυρό διαπραγματευτικό της όπλο.
β. Μια τέτοιου μεγέθους σύγκρουση συμφερόντων, άρα και πολιτικών, απαιτεί προετοιμασία, απαιτεί εναλλακτικά σχέδια που υποστηρίζονται από την πλειοψηφία της κοινωνίας, αξιοποίηση όλων των διαπραγματευτικών ατού, υπολογισμένες σταθερές κινήσεις εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής και συμμαχίες.
Οι διεθνείς συμμαχίες και συνεργασίες δε, για να είναι αποτελεσματικές, πρέπει να γίνονται στη βάση συγκεκριμένων αρχών και κοινών επιδιώξεων, μακριά από τη λογική «ο αντίπαλος του αντιπάλου μου είναι φίλος μου». Τέτοιες διαψεύσεις άλλωστε ζήσαμε και πρόσφατα στην περίπτωση των συμφωνιών με το Ισραήλ, που ακολουθήθηκαν από την πρόσφατη ανανέωση της ισραηλινο – τουρκικής φιλίας, την υπό μελέτη αναδιάταξη των συμφωνιών περί υδρογονανθράκων και τις προκλητικές δηλώσεις Νταβούτογλου.
Αυτά τα διδάγματα είναι χρήσιμα και για τη δική μας προσπάθεια μιας και βρισκόμαστε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος ως η δύναμη που όχι μόνο αντιτίθεται αλλά και έχει τη δυνατότητα να ανατρέψει ασκούμενες πολιτικές και τους πολιτικούς εκφραστές τους.
Ως ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ κόντρα στο ρεαλισμό της υποταγής απαντάμε με το δικό μας ρεαλισμό, το ρεαλισμό που βάζει σε προτεραιότητα την αξιοπρέπεια, την δικαιοσύνη και την δημοκρατία.
Είπαμε από την αρχή και επαναλαμβάνουμε:
Δεν υπάρχουν λύσεις κόντρα στους εργαζόμενους και την πλειοψηφία του λαού μας.
Δεν πρόκειται να πούμε ΝΑΙ – κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες – σε εκβιασμούς και απειλές, δεν πρόκειται να συνθηκολογήσουμε με τα μνημόνια, δεν πρόκειται να αποδεχθούμε την πορεία προς την καταστροφή.
Λέμε σταθερά ΟΧΙ στη διάλυση της κοινωνίας, στην καταστροφή της οικονομίας, στη καταδίκη εκατομμυρίων ανθρώπων στην ανεργία και την φτώχεια, στην εξόντωση των ηλικιωμένων, στην εξώθηση των νέων στην μετανάστευση, στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, στη διάλυση της δημόσιας υγείας, παιδείας και ασφάλισης. Το δικό μας ΟΧΙ δεν είναι στείρα άρνηση, αλλά ένα ΌΧΙ που ανοίγει τον δρόμο της ελπίδας και της δημιουργίας. Δρόμος που ξεκινά από την ακύρωση των μνημονίων, την δημιουργία ασπίδας προστασίας της κοινωνίας, την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Έχουμε ως όπλο την θέληση και τη στήριξη του λαού, έχουμε ως στόχο και μέθοδο τη δημοκρατία.
Δικός μας μονόδρομος είναι: «Να τους διώξουμε τώρα. Να σταματήσουμε την καταστροφή»
Θα συνεχίσουμε εμβαθύνοντας τις επεξεργασίες μας, εκδηλώνοντας τη μέγιστη αλληλεγγύη στον αγωνιζόμενο αδελφό κυπριακό λαό. Θα εργαστούμε ώστε να οικοδομηθεί η συμπαράταξη των λαών και χωρών του ΄΄Νότου΄΄, αλλά και κάθε λαού που βιώνει την βάρβαρη πολιτική λιτότητας, για να δημιουργήσουμε ένα πλατύ μέτωπο δυνάμεων που θα αμφισβητήσουν και θα ανατρέψουν την νεοφιλελεύθερη, καταστροφική πολιτική που μαζί με τη γερμανική υλοποιούν όλες οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις στην Ευρώπη.
Με άξονα αυτήν την συμπαράταξη του ΄΄Νότου΄΄ θα επιδιώξουμε την ενεργό συμπόρευση με τους εργαζόμενους του Βορρά για την αλλαγή των συσχετισμών σε ολόκληρη την Ευρώπη, για την ανατροπή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και όλων των θεσμικών και νομικών της οικοδομημάτων. Για την επαναθεμελίωση της Ευρώπης σε δημοκρατικές βάσεις, σε βάσεις αλληλοσεβασμού και ισοτιμίας, κοινωνικής δικαιοσύνης, ειρήνης και πραγματικής δημοκρατίας.


Ταυτόχρονα η κυβέρνηση συνεχίζει το έγκλημα
Οι διαβουλεύσεις με την τρόικα
Η πορεία των υποτιθέμενων διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης με την τρόικα, και η πορεία της οικονομίας και της κοινωνίας, επιβεβαιώνει την θέση που έχουμε εκφράσει εδώ και πάρα πολύ καιρό: ότι το πρόγραμμα της υποτιθέμενης διάσωσης της χώρας, δηλαδή το μνημόνιο, είναι κλινικά νεκρό. Η ύφεση καταστρέφει κάθε προοπτική, κάθε στόχο και κάθε σχεδιασμό. Τα οικονομικά στοιχεία χειροτερεύουν από μήνα σε μήνα, οι στόχοι του προγράμματος είναι πλέον ανέκδοτο, αλλά και κανείς δεν αναφέρεται σε αυτούς. Ούτε καν η επόμενη δόση δεν είναι πλέον το επίδικο, όπως γινόταν μέχρι σήμερα. Τώρα η κυβέρνηση προσπαθεί να εισπράξει την προηγούμενη.
Για την κοινωνική καταστροφή, δεν τίθεται φυσικά θέμα, γιατί ούτε την κυβέρνηση ούτε την τρόικα την απασχολεί. Τα μέτρα του μνημονίου έχουν σκοτώσει το μεγαλύτερο κομμάτι της πραγματικής οικονομίας. Η ανεργία έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Η φτώχεια και η απελπισία είναι πια παντού γύρω μας.
Ας μη ψάχνουμε, όμως, σύνθετες εξηγήσεις για την ανύπαρκτη διαπραγμάτευση. Η κυβέρνηση παριστάνει το καλό παιδί της Μέρκελ και της Τρόικας. Ως αντάλλαγμα για την στάση της αυτή, ζητάει κάποια ελάχιστη πολιτική στήριξη, προκειμένου να διατηρηθεί για λίγο ακόμα στην εξουσία. Από την δική της πλευρά, η τρόικα ξέρει, επίσης, πολύ καλά ότι το ελληνικό πρόγραμμα και το Μνημόνιο έχουν αποτύχει, το έχει ομολογήσει το ίδιο το ΔΝΤ.
Μπροστά στην αποτυχία αυτή, η τρόικα προσπαθεί να αποσπάσει ότι περισσότερο μπορεί. Κυρίως, ότι έχει απομείνει από τα εισοδήματα των ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων, και βεβαίως από τον δημόσιο πλούτο της χώρας που είναι ο μεγάλος επόμενος στόχος, με εργαλείο το ΤΑΙΠΕΔ. Επεμβαίνουν σε κάθε πτυχή της ελληνικής πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής ζωής, με όπλο τις διατάξεις που η τρικομματική κυβέρνηση ψήφισε πρόθυμα με το τρίτο Μνημόνιο. Και συγκεκριμένα, με την ρήτρα αυτόματης επιβολής πρόσθετων μέτρων. Απαιτούν απολύσεις δεκάδων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων, παράταση στο χαράτσι της ΔΕΗ, ενώ βάζουν για μια φορά ακόμα φορά στο τραπέζι θέμα νέων περικοπών στις συντάξεις και στους χαμηλούς μισθούς.
Και από ελληνικής πλευράς, η κυβέρνηση μετά από πυρετώδεις διαβουλεύσεις καταλήγει να μετονομάσει το χαράτσι σε ενιαίο φόρο και αυτογελοιοποιείται. Επιχειρεί να χαρακτηρίσει εκ των προτέρων «επίορκους» όλους τους δημόσιους υπαλλήλους που πρόκειται να απολυθούν και το βαφτίζει κινητικότητα, μέχρι που τάζει και προσλήψεις. Αγοράζουν συνεχώς χρόνο, γιατί είναι το μόνο που μπορούν να κάνουν.
Η ακύρωση της συγχώνευσης ΕΤΕ - Eurobank
Η υπόθεση της μη συγχώνευσης ΕΤΕ-Eurobank είναι ενδεικτική των πολιτικών επιλογών της τρόικας για πλήρη χειραγώγηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Αποδεικνύεται πασιφανώς ότι δεν υπάρχει πρόθεση πρόσθετης χρηματοδότησης των τραπεζών, αλλά οι κεφαλαιακές ανάγκες θα αντιμετωπίζονται με bail in, πράγμα που οδηγεί με διάφορους τεχνικούς τρόπους στην χρησιμοποίηση των αποταμιεύσεων των καταθετών για την διάσωση των τραπεζιτών.
Αποδεικνύεται έτσι η στόχευση της τρόικας, να στηρίξει συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές, ακόμη και καταλύοντας στοιχειώδεις έννοιες αστικής νομιμότητας (αποφάσεις Γ.Σ. των μετόχων). Ταυτόχρονα είναι ξεκάθαρη η έλλειψη στρατηγικής της κυβέρνησης Σαμαρά, η οποία διαθέτει ετερόφωτη βούληση και συγχρόνως εξυπηρετεί εγχώρια συμφέροντα.
Χρειάζεται να ξεκαθαρίσουμε ότι:
Η ένταξη των τραπεζών αυτών στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) δεν σημαίνει κρατικοποίησή τους, όπως ισχυρίζονται οι περισσότεροι κυβερνητικοί εκπρόσωποι, επειδή το ΤΧΣ, από τον ιδρυτικό του νόμο, διατηρεί οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια και το ελληνικό δημόσιο δεν μπορεί να παρεμβαίνει στις αποφάσεις του. Δηλαδή το ελληνικό δημόσιο απλά αναλαμβάνει το βάρος χρηματοδότησης των πιστωτικών ιδρυμάτων, χωρίς να αποκτά κανένα προνόμιο και χωρίς να έχει κανένα έλεγχο στη διοίκηση των τραπεζών, που θα ανακεφαλαιοποιηθούν με επιβάρυνση των Ελλήνων φορολογούμενων. Στην πραγματικότητα οι τράπεζες που θα ενταχθούν στο ΤΧΣ θα τεθούν υπό τον αποκλειστικό έλεγχο της τρόικας και τις διαθέσεις της προς πώληση.
Οι επιπτώσεις από την ενδεχόμενη πώληση των δύο τραπεζών θα είναι πολλαπλές και εντοπίζονται στα εξής:
  • Συρρίκνωση του τραπεζικού τομέα με άμεσο αποτέλεσμα την απώλεια θέσεων εργασίας και κατά συνέπεια αύξηση της ανεργίας.
  • Απώλεια χρηματοδοτικών εργαλείων για την ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας και τη σταθεροποίηση της ύφεσης.
  • Δραματική εξέλιξη για το ήδη ευάλωτο ασφαλιστικό σύστημα που έχει σημαντική συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο της Εθνικής.
Το τραπεζικό σύστημα και ο δημόσιος έλεγχος σ’ αυτό, λόγω της ευρύτερης κοινωνικής και οικονομικής λειτουργίας του έχει ιδιαίτερη σημασία για την επιτυχία μιας αριστερής Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ.
Συγκεκριμένα για την ανακεφαλαιοποίηση, θέση μας είναι ότι, όπου υπάρχει δημόσιο χρήμα, πρέπει να υπάρχει δημόσιος έλεγχος και αυτό πρέπει να εφαρμοσθεί και στην περίπτωση ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Όσες δηλαδή τράπεζες ανακεφαλαιοποιηθούν, χρησιμοποιώντας δημόσιους πόρους πρέπει να αποτελέσουν δημόσια ιδιοκτησία και να τεθούν υπό κοινωνικό έλεγχο.
Στόχος να υλοποιούν και να στηρίζουν πολιτικές που σταθεροποιούν την οικονομία και προωθούν την ανάπτυξη προς όφελος της κοινωνίας. Στη Διακήρυξη παρουσιάζουμε κάποιες σχετικές ιδέες όπως: Οι τράπεζες μπορούν να αποτελέσουν εργαλεία για την ανάπτυξη της οικονομίας των αναγκών: ίδρυση δημόσιων τραπεζών ειδικού σκοπού, με αντικείμενο την αγροτική πίστη, τη λαϊκή στέγη, τη δημιουργία εγχειρημάτων συνεργατικής και αλληλέγγυας οικονομίας, τη στήριξη της μεσαίας και μικρής επιχείρησης που απειλούνται. Στην ίδια λογική εντάσσεται και η ίδρυση τραπεζών αναπτυξιακού – επενδυτικού χαρακτήρα, που θα στηρίξουν παρεμβάσεις μεγάλης κλίμακας (π.χ. επιχειρήσεις με νέα προϊόντα, διάσωση και εξυγίανση κλάδων κλπ), μετά τη διάλυση του παραγωγικού ιστού που συντελείται και τις εκτεταμένες περιβαλλοντικές καταστροφές
Θυμήθηκαν και τις γερμανικές αποζημιώσεις
Μετά τη δημοσιοποίηση των απόρρητων στοιχείων που έχουν συλλέξει στο Γενικό Λογιστήριο, η κυβέρνηση φαίνεται να αναδιπλώνεται και να αναδεικνύει έστω και με εξαιρετική δειλία και συστολή το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων.
Μέχρι πρόσφατα, ο ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ, που πίεζε για το ζήτημα αυτό, θεωρείτο τουλάχιστον εκτός πραγματικότητας, ενώ η πρωτοβουλία μας να θέσουμε το ζήτημα αυτό στη συνάντηση με τον Σόιμπλε, θεωρήθηκε το λιγότερο ανάρμοστη. Τότε λάβαμε ως απάντηση από τον κύριο Σόιμπλε μόνο την αμηχανία του. Η σημερινή του απάντηση είναι ανιστόρητη και προσβλητική.
Σήμερα η κυβέρνηση δείχνει να κινεί το θέμα. Θέλουμε απλά να επισημάνουμε ότι χάθηκε πολύς χρόνος, με προσπάθειες του κ. Σαμαρά να κερδίσει την εύνοια της κ. Μέρκελ και ελπίζουμε η ανακίνηση του θέματος να μην είναι απλώς ένα επικοινωνιακό και διαπραγματευτικό πυροτέχνημα. Η υπόθεση αυτή πρέπει να προχωρήσει όχι μόνο για οικονομικούς αλλά και για ηθικούς λόγους.
Τα επικοινωνιακά παιχνίδια, τα ψεύδη, η ακροδεξιά ατζέντα και η επιχείρηση σπίλωσης της Αριστεράς και του λαϊκού κινήματος
Συγχρόνως η τρικομματική κυβέρνηση επιμένει στην επίθεση της ενάντια στο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ και τις λαϊκές κινητοποιήσεις. Η λεηλασία της κοινωνίας εξ άλλου πάει χέρι χέρι με την υπονόμευση της δημοκρατίας. Όλο και πιο συχνά βλέπουμε πια την κοινοβουλευτική τάξη να καταρρακώνεται, προκειμένου να καλύψει τον εαυτό του το πολιτικό κατεστημένο.
Η προανακριτική επιτροπή για την Λίστα Λαγκάρντ εξευτελίζεται, με ευθύνη του ίδιου της του προέδρου. Με κάθε τρόπο επεχείρησαν να εκτρέψουν την συζήτηση από τα πραγματικά ερωτήματα, ρίχνοντας λάσπη στον ΣΥΡΙΖΑ –ΕΚΜ και ταυτίζοντας τον με τους νεοναζί παίζοντας ξανά με την επικίνδυνη θεωρία των δύο άκρων. Σε βοήθεια των δύο πρώην μεγάλων κομμάτων έσπευσαν τα μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα, με το βαρύ πυροβολικό τους, το οποίο απέδειξε ότι στις κρίσιμες στιγμές που το πολιτικό κατεστημένο κινδυνεύει, δεν διστάζει να κατέβει μέχρι το τελευταίο σκαλοπάτι της γελοιότητας.
Πρόσφατα ζήσαμε και την επιχείρηση να προστατευτούν και με νόμο οι τραπεζίτες οι οποίοι έδωσαν τεράστια θαλασσοδάνεια χωρίς πραγματικές εγγυήσεις στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Τους αθωώνει μια αιφνίδια τροπολογία επί άσχετου νομοσχεδίου, η οποία δεν συζητήθηκε καν στην ολομέλεια. Το προεδρείο απαγόρεψε κάθε συζήτηση γύρω από το θέμα, μπλόκαρε με αντικοινοβουλευτικό τρόπο την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ–ΕΚΜ για ονομαστική ψηφοφορία, και την επόμενη συνέχισε τον αντιδημοκρατικό κατήφορο απορρίπτοντας σχετική τροπολογία που καταθέσαμε. Και όλα αυτά, μπροστά στον φόβο ότι η συγκεκριμένη τροπολογία δεν θα είχε την απαιτούμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, γιατί οι βουλευτές των τριών συγκυβερνώντων κομμάτων θα ντρεπόντουσαν να την ψηφίσουν ονομαστικά.
Και μαζί με τα κοινοβουλευτικά αίσχη έρχεται και η σκληρή καταστολή.
Στην Ιερισσό της Χαλκιδικής η αστυνομία εισέβαλε σε σπίτια με οικογένειες και μικρά παιδιά, στις 3 η ώρα τη νύχτα, σπάζοντας πόρτες και ουρλιάζοντας. Πρωτοφανής επίδειξη αγριότητας με στόχο να καμφθεί η αντίσταση των κατοίκων της ΒΑ Χαλκιδικής στην ολοκληρωτική οικολογική καταστροφή της περιοχής τους, προκειμένου να ολοκληρωθεί ένα βρώμικο και αδιαφανές ντιλ μεταξύ της κυβέρνησης και των «επενδυτών», το οποίο ούτε με το δημόσιο συμφέρον συνάδει, ούτε με την τοπική ανάπτυξη μιας στοιχειωδώς ανεπτυγμένης χώρας.
Το έχουμε πει ξανά και δεσμευόμαστε από αυτό: Η κυβέρνηση της αριστεράς θα σταματήσει την μεγάλη οικολογική καταστροφή της Χαλκιδικής.
Εμείς, τη δημοκρατία θα την υπερασπιστούμε με κάθε τρόπο και με κάθε μέσον. Και στους θεσμούς, και έξω στην κοινωνία, με τα κινήματα των πολιτών που αντιστέκονται. Η ωμή βία ενάντια στους αγωνιζόμενους κατοίκους της Χαλκιδικής, η ανοχή και η αξιοποίηση της δράσης των νεοναζί της Χρυσής Αυγής μαζί με την ουσιαστική κατάλυση της διάκρισης των εξουσιών είναι η άλλη όψη του νομίσματος της συνολικά κανιβαλικής πολιτικής της μνημονιακής λιτότητας.
Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει καμία άλλη διέξοδος για την χώρα, παρά μόνο η παραίτηση της κυβέρνησης που δεν έχει τίποτα να προσφέρει στον ελληνικό λαό, και η προσφυγή στις κάλπες, ώστε να μπει τέλος στην πολιτική που καταστρέφει τις δυνάμεις της εργασίας και να προκύψει μια κυβέρνηση, που θα έχει και την εντολή και την στήριξη της κοινωνικής πλειοψηφίας, να δρομολογήσει έναν εναλλακτικό σχέδιο εξόδου από την κρίση.
Η ανάγκη δημοκρατικής διεξόδου, μέσω εκλογών και η ανάδειξη κυβέρνησης της Αριστεράς είναι η μόνη δημιουργική λύση.
Η κυβέρνηση της Αριστεράς
Ο ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ στις προηγούμενες εκλογές έθεσε στον ελληνικό λαό την πρόταση για κυβέρνηση της Αριστεράς όχι δείχνοντας την θέληση του να κυβερνήσει αλλά ως ένα πολιτικό σχέδιο συγκρότησης ενός ανταγωνιστικού πόλου απέναντι στις πολιτικές λιτότητας, ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου και κοινωνικής ερήμωσης.
Η πρόταση αυτή ήταν και είναι μια πρόταση κάλεσμα και όχι μια στατική πρόταση για διακυβέρνηση από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ με στόχο να σταματήσει άμεσα η καταστροφή και να ανοίξει ένας νέος δρόμος δημοκρατίας, δικαιοσύνης και αξιοπρέπειας.
Η δέσμευσή μας σε αυτό το κάλεσμα είναι η άμεση κατάργηση των μνημονίων και η διαπραγμάτευση με στόχο την διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους ενώ εκείνο που απομένει οφείλει να αποπληρωθεί, μετά από μια περίοδο χάριτος, με δικαιότερους όρους και μέσω μιας ρήτρας που θα συνδέει τον ρυθμό αποπληρωμής με τον ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας.
Ακόμα στα πρώτα μέτρα της κυβέρνησης της Αριστεράς έχουμε δεσμευτεί πως θα είναι η επαναφορά κατώτατων μισθών και συντάξεων στην προ μνημονίου εποχή, η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, της μετενέργειας και της επεκτασιμότητας, η κατάργηση των χαρατσιών και η θέσπιση ενός νέου δίκαιου φορολογικού συστήματος με βάση το περιουσιολόγιο, η πρόταση νόμου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, η δημιουργία ασπίδας κοινωνικής αλληλεγγύης για τους ασθενέστερους εξασφαλίζοντας την πρόσβαση σε βασικά αγαθά, στην παιδεία και την υγεία και η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας για να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο λιτότητας – ύφεσης.
Έχουμε πλήρη επίγνωση και των δυσκολιών και των συγκρούσεων που απαιτούνται και αναλαμβάνουμε την ευθύνη απέναντι στον λαό και μαζί με τον λαό να τις υλοποιήσουμε.
Το σχέδιο μας δεν είναι να επιστρέψουμε στην εποχή πριν από τα μνημόνια αλλά να ανοίξουμε ένα εντελώς νέο δρόμο με βάση το κοινωνικό συμφέρον και τις κοινωνικές ανάγκες.
Το σχέδιο μας δεν μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς την ολόπλευρη στήριξη του λαού, όχι στον ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ αλλά σε όλες εκείνες τις αλλαγές που θα μπορέσουν να μας οδηγήσουν στην υπέρβαση της σημερινής κρίσης. Η δέσμευσή μας είναι ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς θα δώσει όλες τις θεσμικές δυνατότητες στο λαό μέσα από ένα σχέδιο πραγματικής δημοκρατίας, συμμετοχής και ελέγχου.
Γνωρίζουμε πολύ καλά πως η κυβέρνηση της Αριστεράς δεν θα οδηγήσει αυτόματα τον λαό στην εξουσία, αλλά θα περάσει σε μια νέα εντελώς φάση όπου συγχρόνως θα κυβερνά και θα ναι και μαζί με τον λαό απέναντι στα σχέδια του κεφαλαίου.
Αποφασισμένοι μαζί με τους λαούς της Ευρώπης να μην υποκύψουμε σε απειλές
Γνωρίζουμε πως το αμέσως πρώτο διάστημα η κυβέρνηση της Αριστεράς θα έρθει αντιμέτωπη με ένα σύνολο εκβιασμών και απειλών από τους δανειστές με στόχο την ακύρωση των βασικών της δεσμεύσεων.
Πιστεύουμε, ότι υπάρχουν τρεις σημαντικές προϋποθέσεις για να πετύχει μια σκληρή διαπραγμάτευση, μια σύγκρουση με τις σημερινές ευρωπαϊκές πολιτικές ελίτ:
  • πρώτον, η κυβέρνηση που θα ηγείται αυτής της διαδικασίας να είναι αποφασισμένη και να πιστεύει ότι θα κερδίσει,
  • δεύτερον, ο λαός, η πλειοψηφία του λαού να είναι αποφασισμένος και να στηρίζει αυτή την προσπάθεια
  • Και τρίτον, να έχουν προετοιμαστεί κατάλληλες συμμαχίες, ώστε ο συσχετισμός δύναμης να μην είναι απόλυτα αρνητικός. Σε μια τέτοια μάχη σύμμαχός μας πρέπει να είναι μαζί με τον λαό μας και κάθε λαός που βιώνει αντίστοιχα σκληρά προγράμματα λιτότητας και μνημονίων, όλοι οι εργαζόμενοι που βιώνουν την εκμετάλλευση και την βαρβαρότητα του νεοφιλελευθερισμού σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Αν τώρα βρεθούμε μπροστά σε απειλές χρηματοδότησης, σε απειλές για το νόμισμα και επειδή μετά την Κύπρο επανήλθε αυτή η κουβέντα οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε τα εξής:
Δεν αποτελεί επίκεντρο της πολιτικής μας το νόμισμα. Το βασικό δίλημμα που έχουμε μπροστά μας δεν είναι με ποιο νόμισμα θα έχουμε λιτότητα, αλλά αν θα έχουμε λιτότητα ή όχι. Για μας λοιπόν το βασικό μας μέλημα είναι να αποκρούσουμε τη λιτότητα.
Λέμε λοιπόν πολύ ξεκάθαρα ότι στόχος μας είναι να σώσουμε την Ελλάδα μέσα στην Ευρωζώνη. Στόχος μας είναι μαζί με τους άλλους λαούς της Ευρώπης να ανατρέψουμε το νεοφιλελεύθερο δόγμα της λιτότητας και να ανατρέψουμε και την σημερινή αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης.
Στόχος μας δεν είναι να σώσουμε το ευρώ στην Ελλάδα. Γιατί πάση θυσία στο ευρώ, σημαίνει πάση θυσία στο μνημόνιο, πάση θυσία στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές των υπό γερμανική ηγεμονία ευρωπαϊκών πολιτικών ελίτ. Πάση θυσία στο ευρώ σημαίνει την πολιτική της τρικομματικής κυβέρνησης. Αυτό τον ρεαλισμό εμείς δεν τον αποδεχόμαστε.
Εμείς έχουμε σχέδιο ισχυρής διαπραγμάτευσης για την κοινωνική σωτηρία. Έχουμε σχέδιο που μοιραζόμαστε με τους υπόλοιπους λαούς του Νότου και τους εργαζόμενους του Βορρά. Για μας η έξοδος από το ευρώ δεν είναι επιλογή μας αλλά, οφείλουμε να είμαστε έτοιμοι για κάθε ενδεχόμενο.
Εμείς διεκδικούμε να μπουν οι λαοί μπροστά προκειμένου να αποτρέψουμε την καταστροφή και είμαστε βέβαιοι ότι έχουμε τα όπλα για να το κάνουμε. Εξ άλλου δεν έχει δοκιμαστεί τρία χρόνια τώρα που έχει ξεκινήσει αυτή η συζήτηση η εφαρμογή στην πράξη των εκβιασμών και των απειλών των εταίρων σε σχέση με το ζήτημα του ευρώ ή της χρηματοδότησης.
Άρα είναι σαφές ότι βρισκόμαστε στη μέση ενός πολέμου, ο οποίος έχει και γεωπολιτικά χαρακτηριστικά, έχει και χαρακτηριστικά νομισματικού εκβιασμού και φυσικά δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Αφορά μια ευρύτερη περιοχή. Ο στόχος μας λοιπόν είναι να κερδίσουμε τον πόλεμο και όχι να εξασφαλίσουμε την οδό διαφυγής, αφού χάσουμε.
Η εναλλακτική λύση, δεν είναι ο εθνικός απομονωτισμός αλλά η πάλη των λαών της Ευρώπης για αλλαγή των συσχετισμών σε κάθε χώρα ξεχωριστά και ο κοινός συντονισμένος αγώνας για µια Ευρώπη δημοκρατική και κοινωνική, απελευθερωμένη από το μονεταρισμό και τους καταναγκασμούς του κεφαλαίου. Οι αγώνες των εργαζόμενων της Ευρώπης ανοίγουν ένα καινούριο δρόσο για το ευρωπαϊκό μέλλον. Γι’ αυτό το μέλλον αγωνιζόσαστε, σε συνεργασία με τα κινήματα και τις πολιτικές δυνάμεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς όλων των χωρών της Ευρώπης, καθώς και με το Κόµµα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και την GUE. Για µια κοινωνική και πολιτική δυναμική, ώστε να οικοδοµήσουµε ένα ενωτικό, ευρωπαϊκό μέτωπο, φορέα εναλλακτικών προτάσεων, που θα απαντούν στις ανθρώπινες και οικολογικές ανάγκες.
Η ευρωπαϊκή Αριστερά επιχειρεί να περιγράψει τις μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές αλλά και ρήξεις με τους τρόπους αναπαραγωγής του νεοφιλελεύθερου καπιταλιστικού υποδείγματος, καθώς και να συγκροτήσει ένα πρόγραμμα ράχης –σε εθνικό και πανευρωπαϊκό πεδίο – απάντηση στην κρίση από τη µεριά των λαϊκών συμφερόντων, που να σκιαγραφούν ταυτόχρονα τη στρατηγική της σοσιαλιστικής μετάβασης. Γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε έως ότου αλλάξουν οι συσχετισμοί στην Ευρώπη για να κάνουμε τη δική μας ανατροπή. Θεωρούμε ότι η δική μας ανατροπή και επιτυχημένη δράση είναι η σημαντικότερη συμβολή για βαθιές αλλαγές, ανατροπή και επαναθεμελίωση σε μια Ε.Ε. και Ευρωζώνη που όλο και περισσότερο είναι μηχανισμός επιβολής και καταστολής, μηχανισμός κοινωνικής εξαθλίωσης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ και το σχέδιο για να φτάσουμε στην ανατροπή
Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ στη συνείδηση της κοινωνίας, ιδιαίτερα όσων είναι τα πιο εκτεθειμένα θύματα των μνημονίων, θέλει και παλεύει για να είναι το κόμμα της αριστεράς που μπορεί να οργανώσει τον αγώνα κατά της πολιτικής λιτότητας, που καταστρέφει ανθρώπους και φυσικό περιβάλλον. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνει να εργαστεί συνεισφέροντας όλες του τις δυνάμεις στη δημιουργία ενός συνασπισμού κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, που θα αντισταθεί στην κυβερνητική πολιτική και θα επιβάλλει τις εκλογές για να έρθει μια κυβέρνηση της αριστεράς.
Λυδία λίθος για την επιτυχία των στόχων μας είναι η συμβολή στην δημιουργία ενός πολιτικού ρεύματος διεξόδου. Πολιτικού ρεύματος που θα θέτει στους στόχους του την ανατροπή των μνημονίων και παράλληλα θα αγωνίζεται για να διαμορφωθούν θέσεις για την πολιτική επαναθεμελίωση, την πραγματική δημοκρατία, την παραγωγική ανασυγκρότηση προς όφελος του λαού, την ανακούφιση των εργαζομένων, την χειραφέτηση και την αναζήτηση μιας νέας θέσης της Ελλάδας στον σύγχρονο κόσμο.
Ουσιαστικά μιλάμε για την επείγουσα ανάγκη να συγκροτηθεί πλατύ, μαχητικό ρεύμα αντίστασης, αλληλεγγύης και ανατροπής που περιλαμβάνει κοινωνικούς φορείς, πολίτες, πρόσωπα, συλλογικότητες και ρεύματα χωρίς άλλες δεσμεύσεις, πέραν εκείνων που θα περιλαμβάνονται στο συμφωνημένο πλαίσιο. Στόχος είναι ο συντονισμός δράσεων και παρεμβάσεων προς και από το λαό αλλά και η διαμόρφωση κοινωνικών συνεργασιών.
Οι δυνάμεις μας στο μαζικό κίνημα χρειάζεται με σταθερότητα να επιμένουν σε συνεργασίες και στη συγκρότηση μετώπων «επί του συγκεκριμένου» που θα συγκλίνουν και θα συντονίζονται στο κοινό αίτημα ανατροπής της κυβέρνησης και της πολιτικής της. Τέτοια μέτωπα θα πρέπει να αξιοποιούν τις εμπειρίες του κινήματος των πλατειών, να στηρίζονται στην λαϊκή αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη.
Έτσι κάθε επί μέρους μέτωπο από τους αγώνες ενάντια στα χαράτσια, τις ιδιωτικοποιήσεις, τους και τους αγώνες ενάντια στα μεταλλεία χρυσού, μέχρι τις κινήσεις ανέργων, τις κινήσεις αλληλεγγύης και αντίστασης και κάθε αγωνιστικό μέτωπο θα οδηγούνται προς την νίκη όσο ισχυροποιείται το κίνημα ανατροπής, αλλά και το κίνημα ανατροπής θα αποκτά πραγματικά περιεχόμενα και θα δυναμώνει όσο δυναμώνουν τα επί μέρους μέτωπα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, θα επιμείνει στην πρότασή του για συνεργασία των δυνάμεων από την αριστερή σοσιαλδημοκρατία, την ριζοσπαστική οικολογία ως την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά μια πρόταση που ήταν από την αρχή ταυτισμένη με τον ίδιο, μια πρόταση που βρίσκεται στο πυρήνα του σχεδίου για την κυβέρνηση της Αριστεράς.
Σήμερα αυτό είναι, μιλώντας με ιστορικούς όρους, εξαιρετικά επείγουσα και ώριμη ανάγκη στη συνείδηση της τεράστιας πλειοψηφίας της κοινωνίας. Θα εργαστούμε με την αναγκαία ευρύτητα αντίληψης, με όρους ισοτιμίας και όχι ηγεμονίας για να συσπειρωθούν οι ριζοσπαστικές αντιμνημονιακές δυνάμεις, πολιτικές συλλογικότητες, κοινωνικές συσπειρώσεις και πρόσωπα μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ σε ένα ευρύ σχηματισμό που θα στηρίξει την κυβέρνηση της αριστεράς.
Είναι σαφές πως στις σημερινές έκτακτες συνθήκες δεν μπορούμε να περιμένουμε έως ότου οι ηγεσίες της Αριστεράς κατανοήσουν την ανάγκη της ενότητας και της ενωτικής δράσης για να έρθει σε ισχύ η πρότασή μας. Ταυτόχρονα όμως δηλώνουμε πρόθυμοι ανά πάσα στιγμή σήμερα και αύριο, πριν ή μετά τις εκλογές να ανοίξουμε ένα διάλογο και να προχωρήσουμε σε βήματα ενότητας για της ανατροπή της καταστροφής και την στήριξη της κυβέρνησης της Αριστεράς.
Ο ΣΥΡΙΖΑ επισπεύδοντας τις προγραμματικές του επεξεργασίες ώστε να διαθέτει παντού εναλλακτικές θέσεις, συμμετέχοντας σε όλα τα μέτωπα που συγκρούεται η κυβέρνηση με τον λαό, εργαζόμενος πολύ συγκεκριμένα για το διεθνές μέτωπο των «θιγόμενων» να κερδίσει τις επόμενες εκλογές, να κατακτήσει την απαραίτητη πλειοψηφία, ώστε να συγκροτήσει κυβέρνηση και να φέρει για έγκριση στη βουλή ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα κοινωνικής σωτηρίας.
Μια τέτοια κυβέρνηση δεν μπορεί παρά να στηρίζεται σε, αλλά και να ελέγχεται από, τα πολύμορφα κοινωνικά κινήματα, τη νεολαία, τον κόσμο των πλατειών, τους εργαζόμενους, τους ανθρώπους της επιστήμης και του πολιτισμού.
Σε αυτή την πορεία οφείλουμε να διαφυλάξουμε τη φερεγγυότητα και την αξιοπιστία μας. Πρόσωπα και δυνάμεις του χρεοκοπημένου και υπόλογου πολιτικού κόσμου, ιδίως δε όσοι αποδέχτηκαν την αντίληψη των μνημονίων λιτότητας και έπαιξαν ενεργό ρόλο σε μνημονιακές κυβερνήσεις από θέσεις ευθύνης, δεν γίνεται εξ αντικειμένου να παίξουν ρόλο στην κυβέρνηση της Αριστεράς.
Σε κάθε περίπτωση προεκλογικές ή μετεκλογικές συνεργασίες και συμμαχίες πρέπει να γίνονται σύμφωνα με το διακηρυγμένο πρόγραμμα ρήξης και ανατροπής της κυβέρνησης της Αριστεράς και να έχουν την έγκριση της Κ.Ε. ή των Οργάνων και σωμάτων που θα καθορίσει το Καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ.
Στην πορεία προς αυτή τη κυβέρνηση, επιδιώκουμε επιμέρους συνεργασίες επί συγκεκριμένων θεμάτων μέσα και έξω από τη Βουλή με βάση τις δικές μας επιλογές.
Οι αποφάσεις της Συνδιάσκεψης αλλά και της προηγούμενης ΚΕ μας δίνουν το απαραίτητο πλαίσιο δράσης. Η ενδυνάμωση της προσπάθειας σε κινηματικό, πολιτικό, προγραμματικό και επικοινωνιακό επίπεδο είναι ο άμεσος στόχος μας.
Τα άμεσα μέτωπα πάλης και ο άμεσος προγραμματισμός
Στην προηγούμενη Κ.Ε. περιγράψαμε τα άμεσα μέτωπα πάλης. Η πολιτική εξόρμηση στους τομείς που είχαμε καθορίσει σήμερα πρέπει να αναπτυχθεί σε όλη την Ελλάδα.
Οφείλουμε να παλέψουμε για να μην γίνουν απολύσεις, να μην ξεπουληθεί η δημόσια περιουσία, να μην περάσουν τα χαράτσια, για συλλογικές συμβάσεις, υγεία, παιδεία για να υπερασπιστούμε τα δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα και ελευθερίες. Ιδιαίτερα χρειάζεται να αναπτυχθεί το κίνημα των Τραπεζοϋπαλλήλων.
Να πάρουμε πρωτοβουλία ώστε να υπάρξει μια κοινή στάση Αριστερών και ευρύτερων δυνάμεων για κοινές δράσεις σε Ελλάδα, Ιταλία Ισπανία, Πορτογαλία, Κύπρο, Ιρλανδία, στο πλαίσιο μιας γενικότερης ενότητας με τους εργαζόμενους και τους λαούς της Ευρώπης.
Η πρώτη συνάντηση της εναλλακτικής συνόδου ALTER SUMMIT 7&8/6 στην Αθήνα και η έγκριση του «Μνημονίου των Λαών της Ευρώπης» παρέχει μια μεγάλη ευκαιρία.
Συγχρόνως σε ευρωπαϊκό επίπεδο να αναλάβουμε πρωτοβουλίες κοινής δράσης Αριστερών δυνάμεων, συνδικάτων, φορέων Τ.Α. κ.λ.π.
Σε αυτό το πλαίσιο: Να υπάρξει μια μεγάλη πρωτοβουλία προς τον Γερμανικό λαό στον οποίο τίθεται το ζήτημα των κινδύνων για τη συνολική πολιτική σταθερότητα που προκύπτουν από τους ηγεμονισμούς, την αντιδημοκρατική συμπεριφορά και τις νεοφιλελεύθερες εμμονές της Γερμανικής Κυβέρνησης
Το επόμενο διάστημα θα στηρίξουμε τις κινητοποιήσεις και εκδηλώσεις που οργανώνονται ανήμερα της μαύρης επετείου της 21ης Απριλίου, με κεντρικά συνθήματα "ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΧΟΥΝΤΑ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟΣ" και "ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ", στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και σε μια σειρά από πόλεις της χώρας. Είναι εκδηλώσεις μνήμης αλλά και αγώνα απέναντι στη σημερινή εκδοχή της μνημονιακής "δημοκρατίας έκτακτης ανάγκης" και τη φασιστική απειλή.
Θα εργαστούμε ώστε η απεργία της Πρωτομαγιάς να αποτελέσει αφετηρία νέων έντονων εργατικών και κοινωνικών κινητοποιήσεων.
Οργάνωση της πίεσης της βάσης, των πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων σωματείων για την αποκάλυψη του ρόλου της ηγεσίας της ΓΣΕΕ που είναι να στηρίζει τη μνημονιακή πολιτική
Συγχρόνως χρειάζεται να εντείνουμε την πολιτική μας εξόρμηση.
Τον Μάιο θα οργανώσουμε τουλάχιστον 2 μεγάλες συγκεντρώσεις ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Γενικά ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ να εμφανίζεται παντού.
Η μόνιμη επιτροπή προγράμματος καλείται να αξιοποιήσει την πλούσια δουλειά των Τμημάτων σε ένα συνεκτικό πρόγραμμα, εμβαθύνοντας το πρόγραμμα που παρουσιάσαμε προεκλογικά και με νέες επεξεργασίες.
Το Συνέδριο
Σε αυτή την εν θερμώ κατάσταση ανοίγουμε το δρόμο προς το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ. Σε αυτές τις συνθήκες η προσυνεδριακή περίοδος και το ίδιο το Συνέδριο δεν μπορεί να είναι μια διαδικασία ενδοσκόπησης αλλά πρέπει να συνδυαστεί με μια τεράστια προσπάθεια πολιτικής και κινηματικής δράσης. Συγχρόνως χρειάζεται να εκδηλωθεί η μέγιστη δημοκρατία, στην ανταλλαγή απόψεων και στη λήψη των αποφάσεων.
Θέλουμε το Συνέδριο μας να δώσει στην ελληνική και όχι μόνο κοινωνία ένα νέο πολιτικό φορέα που έχει ιστορικότητα, ιδεολογικό πλαίσιο, σαφή φυσιογνωμία και αξίες αλλά που συγχρόνως σέβεται τις συνιστώσες που τον συνδιαμόρφωσαν, αλλά τις υπερβαίνει κιόλας σε μια συνισταμένη αντίστοιχη με τις ανάγκες των καιρών και του στρατηγικού μας στόχου, του σοσιαλισμού.
Θέλουμε το Συνέδριο μας να επικοινωνεί με τον κόσμο της εργασίας και να τον εκφράζει.
Θέλουμε οι αποφάσεις του Συνεδρίου μας να είναι η συμφωνία της Αριστεράς με το λαό, ώστε ν’ ανατρέψουμε την κατάσταση, να σταματήσουμε την καταστροφή και να ξαναχτίσουμε μαζί την Ελλάδα.
Θέλουμε το Συνέδριο μας να αποτελέσει ένα νέο κάλεσμα συμμετοχής, μια νέα αρχή δημοκρατίας.
Οι επιτροπές θέσεων και καταστατικού έχουν ολοκληρώσει το πρώτο στάδιο της δουλειάς τους. Θα συνεχίσουν να εργάζονται και στη βάση της παρακολούθησης των εξελίξεων αλλά και των συνεισφορών μελών, συνιστωσών, αποφάσεων ΓΣ. Προτείνουμε η επόμενη συνεδρίαση της Κ.Ε. να γίνει στις 11-12 Μαΐου με αποκλειστικό θέμα τη συζήτηση των κειμένων για τον προσυνεδριακό διάλογο και το Συνέδριο.
Τα προς συζήτηση κείμενα είναι:
  1. Ιδρυτική Διακήρυξη που θα περιέχει τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά, τις ιδεολογικές αναφορές, τις ιστορικές καταβολές και τον στρατηγικό στόχο.
Θέσεις επί της πολιτικής περιόδου και προγραμματικό πλαίσιο.
  1. Καταστατικό
Στόχος είναι τα κείμενα να τεθούν υπό δημόσια διαβούλευση για το χρονικό διάστημα 15 Μάιου έως 30 Ιουνίου. Ο προσυνεδριακός διάλογος θα περιλαμβάνει συνεδριάσεις των οργάνων και οργανώσεων, αρθρογραφία στον τύπο της Αριστεράς, αρθρογραφία σε ειδικά site και blog και άλλους τρόπους που θα αποφασίσει η Οργανωτική Επιτροπή.
«Η Οργανωτική Επιτροπή που εγκρίναμε θα εισηγηθεί στην επόμενη Κ.Ε., η οποία θα αποφασίσει σχετικά με όλα τα ζητήματα διεξαγωγής του, τον κανονισμό προσυνεδριακών διαδικασιών και τις διαδικασίες εκλογής αντιπροσώπων. Το Ιδρυτικό Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ θα γίνει στις 10,11,12,13 και 14 Ιουλίου».
............................................................................................................................

Ψήφισμα της Κ.Ε του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για τον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής

Η ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ εκφράζει την αλληλεγγύη της στους κατοίκους της Ιερισσού και το κινημα ενάντια στις εξορυξεις χρυσού που υφίστανται την οργανωμένη καταστολή της κυβέρνησης η οποία θέλει να επιβάλλει την συγκεκριμένη καταστροφικη -για το περιβάλλον και την κοινωνία- επένδυση.

Καταδικάζουμε πρακτικές και καταστάσεις που βιώσαμε, όπως τις εισβολές της αστυνομίας στα σπίτια των κατοίκων, την προπαγάνδα της εταιρείας με στημένες συγκεντρώσεις και πληρωμένα ταξίδια δημοσιογράφων, το ρόλο συγκεκριμένων ΜΜΕ στην προώθηση των επιχειρηματικών συμφερόντων και τη στοχοποίηση των πολιτών και της τοπικής κοινωνίας που ενωμένη αντιστέκεται.

Το μεγαλειώδες κίνημα πολιτών ενάντια στις εξορύξεις κλονίζει τη νεοφιλελεύθερη αυταρχική πολιτική της κυβέρνησης και της τρόικας και ανοίγει δρόμους για τη δημοκρατική ανασυγκρότηση της παραγωγής με όρους κοινωνίας και όχι του κεφαλαίου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ δεσμεύεται πως η κυβέρνηση της Αριστεράς, που θα στηριχθεί από το λαό, θα ακυρώσει τις συμβάσεις για εξορύξεις χρυσού στη Βόρεια Ελλάδα. Θα σταματήσει το συντελούμενο οικονομικό, οικολογικό και κοινωνικό έγκλημα και -μαζί με την κοινωνία- θα προωθήσει εναλλακτικά μοντέλα τοπικής οικονομικής ανάπτυξης με γνώμονα την κοινωνική δικαιοσύνη και την προστασία του περιβάλλοντος.

Για να συμβάλλουμε από καλύτερες θέσεις στο σημερινό σκληρό κοινωνικό αγώνα ενάντια στις εξορύξεις χρυσού στη Χαλκιδική η Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ αποφασίζει τη συγκρότηση ειδικής επιτροπής της, με εκπροσώπους των αρμόδιων Τμημάτων Οικολογίας και Περιβάλλοντος, Δικαιωμάτων και Οικονομικής Πολιτικής, των αρμόδιων ΕΕΚΕ της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και των αντίστοιχων οργάνων του Κόμματος στην περιοχή.

Είναι άμεση ανάγκη ο ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ να εκφράσει την αλληλεγγύη του και έμπρακτα στους αγωνιζόμενους κατοίκους της Χαλκιδικής.

Η Κ.Ε. προτείνει η αρμόδια επιτροπή που συγκροτείται με το παρόν ψήφισμα να αποφασίσει την άμεση αποστολή πολυμελούς αντιπροσωπείας της Κ.Ε. και της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ με σκοπό να βρεθεί στην περιοχή σε μια ανοιχτή συγκέντρωση αλληλεγγύης και αντίστασης.

Ψήφισμα της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ
Θέση για την ένταση στην Κορεατική Χερσόνησο
Εκφράζουμε την βαθιά ανησυχία μας για την επικίνδυνη κλιμάκωση της έντασης στην Κορεατική Χερσόνησο.
Διεκδικώντας την πλήρη κατάργηση των πυρηνικών όπλων και την απαγόρευσή τους, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, και γενικότερα η αριστερά, δεν αναγνωρίζει σε καμιά χώρα το δικαίωμα απόκτησης πυρηνικών όπλων και πολύ περισσότερο την απειλή χρήσης τους.
Την ίδια ώρα επισημαίνουμε την πολιτική υποκρισία της ηγεσίας των ΗΠΑ, που είναι η πλέον αναρμόδια να επιβάλλει την τήρηση της συμφωνίας μη διασποράς των πυρηνικών όπλων (ΝΡΤ).
Οι φιλειρηνικές δυνάμεις του κόσμου, εδώ και δεκαετίες, διεκδικούν την ανακήρυξη όλης της Κορεατικής Χερσονήσου, όπως και ολόκληρου του πλανήτη σε αποπυρηνικοποιημένη ζώνη, πρόταση που συνεπάγεται και την απομάκρυνση των αμερικανικών και άλλων ξένων βάσεων στην περιοχή.
Ζητούμε την αποκλιμάκωση της έντασης και την επίλυση της κρίσης μέσω διαπραγματεύσεων, στη βάση του Διεθνούς Δικαίου.

•Σε ασφυξία οι αγρότες μετά την εκχώρηση της ΑΤΕ στην Τράπεζα Πειραιώς


 

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους κ.κ. Υπουργούς:
·         Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων
·         Οικονομικών
15.04.2013
ΘΕΜΑ: Σε ασφυξία οι αγρότες μετά την εκχώρηση της ΑΤΕ στην Τράπεζα Πειραιώς
Η κυβέρνηση καταστρατηγώντας την προγραμματική συμφωνία που αποτέλεσε τη βάση συγκρότησης της και στην οποία αναφερόταν ρητά ότι η Αγροτική Τράπεζα θα επανακεφαλαιοποιηθεί και εξυγιανθεί, προχώρησε στο διαχωρισμό της ΑΤΕ σε καλή και κακή τράπεζα. Την καλή τράπεζα την εκχώρησε αντί ευτελούς τιμήματος στην Τράπεζα Πειραιώς, ενώ στην κακή Τράπεζα περιήλθαν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και οι μετοχές των θυγατρικών επιχειρήσεων της ΑΤΕ (Δωδώνη, ΣΕΚΑΠ, ΕΒΖ). Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να αλλάξει δραματικά το περιβάλλον της χρηματοδότησης των παραγωγών και της στήριξης του μεταποιητικού τομέα του αγροτικού χώρου.
Στρατηγικής σημασίας γεωργικές βιομηχανίες είτε έχουν πωληθεί (ΔΩΔΩΝΗ, ΣΕΚΑΠ) είτε βρίσκονται ενόψει οριστικοποίησης της πώλησης (ΕΒΖ) και ο αγροτικός κόσμος της χώρας ήδη βιώνει τις αρνητικές επιπτώσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι πολύμηνες καθυστερήσεις πληρωμών προς τους κτηνοτρόφους της περιοχής από τους νέους ιδιοκτήτες της γαλακτοβιομηχανίας «ΔΩΔΩΝΗ», που οδηγούν στην οικονομική εξόντωση των μικρομεσαίων κτηνοτρόφων σε όλη την Ήπειρο. Η αδυναμία πρόσβασης των μικρών και μεσαίων αγροτών σε χρηματοδότηση και το διαρκώς αυξανόμενο κόστος γεωργικών εισροών οδηγούν σε μείωση της γεωργικής δραστηριότητας. Σύμφωνα με στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος καταγράφεται πτώση 24.8% της χρηματοδότησης του αγροτικού τομέα (Φεβρ. 2012-Φεβρ. 2013). Η χορήγηση πιστώσεων και εγγυήσεων ακόμα και για τις υγιείς αγροτικές επιχειρήσεις (ιδιωτικές ή συνεταιριστικές) έχει παγώσει επ’ αόριστον, με αποτέλεσμα να καθίσταται σχεδόν αδύνατη ακόμα και η πιο απλή οικονομική δραστηριότητα. Υπενθυμίζεται ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις του αγροτικού τομέα εξαιρέθηκαν από προηγούμενα προγράμματα του ΤΕΜΠΜΕ για την κάλυψη με ευνοϊκούς όρους δανειοδότησης, τόσο ως προς τις ασφαλιστικές και φορολογικές υποχρεώσεις, όσο και για την προμήθεια πρώτων υλών, εμπορευμάτων και υπηρεσιών. Την ίδια στιγμή, το πολλάκις εξαγγελθέν από το 2011 «Ταμείο Αγροτικής Επιχειρηματικότητας» παραμένει απλώς στα χαρτιά.
Με την έναρξη της νέας καλλιεργητικής περιόδου τα αποτελέσματα της υποχρηματοδότησης του πρωτογενούς τομέα από την μία και της ανυπαρξίας εθνικού σχεδιασμού στην Ελληνική Γεωργία από την άλλη, αρχίζουν να γίνονται ορατά. Μεγάλες εκτάσεις γης υψηλής παραγωγικότητας δεν πρόκειται να καλλιεργηθούν φέτος καθώς απαιτείται πλέον η κατάθεση προκαταβολικώς των χρημάτων για την αγορά εισαγόμενων σπόρων και λιπασμάτων. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω επιδείνωση του ισοζυγίου εισαγωγών εξαγωγών ζωοτροφών με αύξηση του κόστους εκτροφής των κτηνοτροφικών μονάδων.
Επιπλέον, η παντελής έλλειψη ρευστότητας προς τις αγροτικές επιχειρήσεις δυναμιτίζει την υλοποίηση πολλών ευρωπαϊκών συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων με ορατό τον κίνδυνο να χαθούν πολύτιμοι για την ελληνική γεωργία κοινοτικοί πόροι. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αποτελεί η εμπλοκή στα Σχέδια Βελτίωσης. Τα αιτήματα δανεισμού για την κάλυψη της ιδίας συμμετοχής που υποβάλλουν οι αγρότες που έχουν ενταχθεί στο Μέτρο 121: “Εκσυγχρονισμός γεωργικών εκμεταλλεύσεων” του ΠΑΑ 2007–2013, απορρίπτονται από τις τράπεζες λόγω της εξαιρετικά περιορισμένης ρευστότητας τους, με συνέπεια τον κίνδυνο απένταξής τους από το πρόγραμμα.
Η κατάπτωση των εγγυήσεων του δημοσίου σε δάνεια προς συνεταιριστικές οργανώσεις αλλά και μεμονωμένους παραγωγούς που είχαν χορηγηθεί από την ΑΤΕ, με τελευταίο παράδειγμα τους κτηνοτρόφους, ανοίγει το δρόμο να μεταφερθούν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές στις κατά τόπους ΔΟΥ, προς είσπραξη μέσα από το μηχανισμό των δημοσίων εσόδων.
Παράλληλα αναπτύσσεται μια πρακτική τρομοκράτησης των συνεταιριστικών οργανώσεων για είσπραξη οφειλών η οποία διαταράσσει την λειτουργία τους, παράλληλα με τα εγγενή προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουν λόγω της παλαιοκομματικής δομής και λειτουργίας τους.
Παρά τις δεσμεύσεις του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για λύση του προβλήματος της υπερβολικής υποθήκευσης της αγροτικής γης, ώστε οι εγγυήσεις να φθάσουν κατ’ ανώτατο όριο στο 120% όπως προβλέπεται για όλα τα δάνεια και να αποδεσμευτούν οι υπόλοιπες γαίες, καθώς και τη ρύθμιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων σε συνεργασία με τους εκπροσώπους των τραπεζών και τον υπουργό Οικονομικών, τίποτε δεν έχει υλοποιηθεί.
Τέλος, ο όμιλος Πειραιώς σύμφωνα με πληροφορίες «διευρύνει» τα πεδία ενδιαφέροντος του πέραν της παροχής οικονομικών συμβουλών, στην επιστημονική στήριξη και τεχνογνωσία, καθώς και την παροχή υπηρεσιών όπως η σύνταξη των δηλώσεων ενιαίας ενίσχυσης (ΟΣΔΕ) και η διαχείριση συνολικά των διαδικασιών για την είσπραξη των κοινοτικών ενισχύσεων. Επιπλέον, προβαίνει σε καταχρηστικές πρακτικές όπως η υποθήκευση ή και η παρακράτηση των κοινοτικών ενισχύσεων, ανοίγοντας νέο κύκλο υπερχρέωσης και καταλήστευσης των αγροτών.
Επειδή:
α) η ανάπτυξη και ανασυγκρότηση της ελληνικής γεωργίας μπορεί να αποτελέσει μοχλό εξόδου από την κρίση σε όφελος της εθνικής οικονομίας και των κοινωνικών αναγκών.
β) για την επανεκκίνηση της αγροτικής οικονομίας και την ανάσχεση της ύφεσης απαιτείται δημόσια στήριξη και χρηματοδοτικά εργαλεία.
γ) όσο συρρικνώνεται το αγροτικό εισόδημα, το βάρος της υπερχρέωσης για τα αγροτικά νοικοκυριά και τις γεωργικές επιχειρήσεις γίνεται όλο και πιο δυσβάστακτο.
δ) οι ελληνικές τράπεζες παρά το γεγονός ότι έχουν ενισχυθεί με δεκάδες δις Ευρώ δημόσιου χρήματος (μόνον η Πειραιώς 17 δις.), αρνούνται κάθε συζήτηση για κούρεμα των ιδιωτικών χρεών και παρέχουν ρευστότητα με το σταγονόμετρο

Επερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί :

1. Ποια συγκεκριμένα μέτρα προτίθεται να λάβει η Κυβέρνηση ώστε να αντιμετωπίσει την έλλειψη εξειδικευμένου με την αγροτική πίστη δημόσιου φορέα και να εξασφαλίσει την χρηματοδότηση του πρωτογενή τομέα και τη συνέχιση της αγροτικής παραγωγής;

2. Σε ποιες ενέργειες προτίθενται να προβούν αναφορικά με τα χρέη των αγροτών και των συνεταιριστικών οργανώσεων, μεγάλο μέρος των οποίων δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί εξαιτίας της οικονομικής κρίσης;
3. Πότε θα ολοκληρωθούν οι διαδικασίες σύστασης του «Ταμείου Αγροτικής Επιχειρηματικότητας» και θα αρχίσει η παροχή ρευστότητας μέσω αυτού;
4. Πότε και πως θα λυθεί το πρόβλημα της υπερβολικά υποθηκευμένης γεωργικής γης και των καταχρηστικών πρακτικών της ΑΤΕ Πειραιώς;
5. Πως θα ενισχυθούν οι υπηρεσίες του ΥπΑΑΤ και δε θα περιέλθουν στη δικαιοδοσία της ΑΤΕ- Πειραιώς κρίσιμες παροχές υπηρεσιών προς τον αγροτικό κόσμο;
Οι επερωτώντες βουλευτές:
Αποστόλου Ευάγγελος
Αλεξόπουλος Απόστολος
Αμμανατίδου Ευαγγελία
Καλογερή Αγνή
Κοδέλας Δημήτριος
Πετράκος Αθανάσιος
Ζεϊμπέκ Χουσεΐν
Παπαδημούλης Δημήτριος
Αγαθοπούλου Ειρήνη – Ελένη
Αμανατίδης Γιάννης
Βαρεμένος Γιώργος
Γάκης Δημήτριος
Γελαλής Δημήτριος
Γερμανίδης Αθανάσιος
Γεροβασίλη Όλγα
Γεωργοπούλου – Σαλτάρη Ευσταθία
Γλέζος Μανώλης
Δερμιτζάκης Κωνσταντίνος
Διακάκη Μαρία
Διαμαντόπουλος Ευάγγελος
Δριτσέλη Παναγιώτα
Ζαχαριάς Κώστας
Ζερδελής Ιωάννης
Κανελλοπούλου Μαρία
Καραγιαννίδης Χρήστος
Κριτσωτάκης Μιχάλης
Κυριακάκης Βασίλης
Μαντάς Χρήστος
Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος
Μιχαλάκης Νικόλαος
Μπάρκας Κωνσταντίνος
Μπόλαρη Μαρία
Ουζουνίδου Ευγενία
Πάντζας Γεώργιος
Σακοράφα Σοφία
Σταθάς Γιάννης
Στρατούλης Δημήτριος
Τριανταφύλλου Μαρία